Kaas (h)relaas

Kaas (h)relaas

Dinsdag 29 januari 2013 werd er weer gestreden om de fel begeerde VZK-Unileverfoodsolutionbokaal, trappelend van ongeduld hadden de leden van de VZK uitgekeken naar wat het thema van dit jaar zou worden. Op 7 januari kwam de digitale postbode met het verlossende bericht : KAAS

en dan in combinatie met wijn of met bier, nou daar hadden onze kokologen wel kaas van gegeten.

Doch toen de verplichte ingrediënten met enige vertraging werden afgeleverd zakte bij velen de moed in de klompen. Wat zat er in de Sligro-box: een niet te versmaden Bier van Belgische makelij met van de zelfde producent een smaakvol kaasje welke gewassen wordt in het eerder genoemde bier. Verder een Italiaanse bekende: Formaggio Parmigiano, una storia particolare, niet meer schudden. Vervolgens Daslook kaas ?? Een nieuwe knoflook soort van de oosterburen in kaas vervat ? nee, een kaas op smaak gebracht met een kruid dat voornamelijk in en op Dassenburchten groeit. ’t Is maar een weet. En een zachte geitenkaas van Bettine en zoals wij allen weten is dat men aan de geur van de kaas de geit herkent.

Ten slotte zou onze sponsor met twee van zijn producten de box complementeren maar om de een of andere reden vulde hij de twee producten in 1 fles en noemde dit smakelijke product balsamico vinaigrette. Dat scheelt verpakking materiaal. de strijd kon beginnen.

Naarstig werd het www afgezocht voor weetjes, oplossingen en suggesties, zo leerden we dat kaas een voedingsmiddel is bereid van melk, 6000 jaar geleden door nomaden per ongeluk werd ontdekt, Nederland al sinds de 17e eeuw bekend is als kaasland. Waardoor wij Hollanders vaak kaaskoppen worden genoemd , schreef in 1933 de Belgische schrijver Willem Elsschot een roman met de titel Kaas.

En in 2008 verscheen er in Nederland een boek met de titel Echte mannen eten geen kaas, van M. Mosterd.

(hoe verzin je het)

Na al deze info tot zich genomen te hebben konden de kandidaten hun kennis en kunde gaan realiseren

in de vorm van enige kaas hapjes iets groter dan een tapas.

Dat werd dus geen kaas uit het vuistje voor de deelnemers maar een zwaar weekend met de maandag als topdag qua stress, met rode koppen werden oude en nieuwe technieken geprobeerd, probeersels werden gedumpt, soms na een vliegles door de keuken. De communicatie tussen collegae begon stroever te verlopen naarmate het uur 0 naderde. Bedienend personeel dat sloffend op hun tenenkaas fluisterend tegen elkaar zei “ sssst, de chef doet weer mee”. Ieder kaasje heeft zijn gaatjes. De spanning steeg.

Maar gelukkig zullen er ook enige eureka’s (is geen euro kaas) zijn geweest gezien de resultaten.

Des anderendaags kwamen de kandidaten, getekend door een slecht geweten en nachtrust, tezamen in de Sligro vestiging te Vlissingen waarbij de ene alles in een eM-Te tas meenam en een andere kandidaat een complete koelwagen naar binnen rolde. Er werd zelfs een box van een concurrerende horecagroothandel gesignaleerd.

Voor een paar amuses sleept een mens toch heel wat mee. Een zomerse strandganger is er niets bij.

Na enige bemoedigende woorden van het bestuur en het voorstellen van de jury kon de eerste deelnemer zijn kunsten gaan vertonen in de proeftuin van de Sligro. In de speciaal voor de deelnemers ingerichte wijnhoek mochten de kandidaten zich eerst indrinken met een wijntje. Ook hier dus doping ??

De toch wel zeer moedige vakjury had een zware taak voor de boeg; 42 kaas happen proeven in pak weg 4 uur tijd is zeker geen sinecure. Chapeau voor de heren.

1 naam moet hier genoemd worden, de ‘speaker’ Bert. Hij sprak de zaken aan elkaar en bestuurde de tijdmeting. Het moet voor iemand die commercieel denkt en werkt frustrerend zijn om geen naam of merk te mogen noemen, maar als een harde man op weke kaas kweet hij zich van zijn taak, voorlopig zal hij geen kaas meer willen zeggen.

Terwijl in de proeftuin de kazen werden gesmolten voor de eerste plaats, moesten de andere aanwezige leden van de VZK op het kook podium enige demo’s weggeven onder de bezielende begeleiding van twee struise vogels. Geheel naar voorgeschreven receptuur van een lokaal beroemde Veerse vogel. Hierbij speelde kaas een belangrijke rol en maakten de Zeeuwse kookologen kaassoep met komijn, kippendijen met oortjes en gerookte kaas, zoutwater garnalen met lint pasta en 3 maanden gerijpte sukadelapje met smakelijke aardappelsalade. Het toegestroomde publiek genoot van de show en het gebodene.

In de wedstrijd arena verliep het afmaken van de gerechten niet altijd van een leien‘kaas dakje’ terwijl de ene alles in een asbak deed, vergat de ander een ingrediënt (mag ik het bord nog ff terug? ) en staat een “Swedish cook” rustig een klets praatje te maken met ‘speaker’ Bert terwijl hij moet beginnen. Vervolgens komt hij erachter dat de digitale kook apparatuur niet werkt. (ze doen het pas als je er de juiste pan opzet,… logisch toch, je fiets doet het pas als je fietst) of te wel kaas is pas echte kaas als hij niet analoog is.

Leuk was het effect met gerookt water en koud ijs. (het laatste is misschien iets om de Elfstedentocht toch door te laten gaan. Ook bij de andere gerechten was veel aandacht voor het uiterlijk, het was een mooie verzameling servies met een zeer breed scala aan gerechtjes met kaas.

Uiteindelijk resulteerde al dit gezwoeg en gezweet in 42 gerechtjes met-van-door-in-over kaas die er best mochten wezen. Nu werd het spannend en werd er volop gespeculeerd door de deskundigen en het publiek wie er in de prijzen zouden vallen….

Kim, Marco en Martijn hadden er kaas van gegeten en waren de gelukkigen.

De drie winnaars hadden een mooi kaasstukje neer gezet; bij nummer 1 liep alles van een leien dakje,    nr. 2 genoot van een rustieke salade, de derde rookte een sigaar op met een glaasje gerookte wijn.

Ook bij de kook demo’s werd er gerookte kaas gebruikt, is al dat roken een uiting van onverwerkte frustratie omdat we zelf gestopt zijn?

De rest van de deelnemers hadden zich dus de kaas van het brood laten eten. En zagen met lede ogen aan dat wederom de hoofdprijs naar de winnaar van vorige jaren is gegaan; en dat voor de derde achtereen volgende keer.

Maar met opgeheven hoofd en met de gedachte dat we hun volgend jaar wel eens een kaasje zullen laten ruiken, verlieten de andere deelnemers de Sligro kook arena.

De KaasHaas

Toelichting:

aan de geur van de kaas herkent men de geit

afkomst kan je niet verbergen

een harde man op weke kaas (variant op ruwe bolster blanke pit)

man met goede inborst

Ieder kaasje heeft zijn gaatjes

Iedereen heeft wel eens problemen

hadden er kaas van gegeten

hadden er verstand van

Analoogkaas

Ook wel cheese substitute, veel gebruikt in de fast-food industrie, komt ook veel voor in geraspte kaas en div. pizza toppings. Is dus imitatie kaas en gemaakt van palmolie.

In het tv programma de “keuringsdienst van waarde” op is hier uitgebreid aandacht aan gegeven.

Laat uw antwoord achter